Kobiecym-okiem.pl

Czy i jak karać dziecko

Każde dziecko ma swojej drodze ma okres buntu i jest t zachowanie naturalne. Z punktu widzenia psychologów dziecko, aby stało się dobre, musi najpierw posmakować zła. Wiele dzieci zachowuje się w ten sposób nie dlatego, że taki ma charakter i nie po to, by zdenerwować rodziców lecz po to, by sprawdzić jak najbliżsi zareagują na takie właśnie zachowanie. Jeśli zatem damy dziecku przyzwolenie na to, by zachowywało się nieodpowiednio, niewłaściwe jego zachowania będą zdarzały się częściej.

Dzieci wykorzystują złe zachowanie głównie wtedy, gdy czegoś chcą. Wówczas sprawdzają, na ile mogą sobie pozwolić i jak my – rodzice, zareagujemy na ten sposób zachowania. Szantaż, krzyki, płacz, nieposłuszeństwo to tylko niektóre, choć najbardziej typowe chwyty, do których posuwają się dzieci. W takim wypadku nie powinniśmy ulec krzykom i zachowywać spokój, dając tym samym informacje dziecku, że jego krzyki na nas nie działają.
Jeśli na przykład dziecko krzyczy lub płacze w sklepie, bo spodobała mu się zabawką, której my nie chcemy kupić, wystarczającą karą dla niego będzie to, że wyniesiemy, nawet płaczące dziecko ze sklepu, a kiedy się uspokoi i będzie gotowe na rozmowę wytłumaczyć mu, że krzykiem czy płaczem nie załatwia się takich spraw. Nagrodą może być zakupienie zabawki, gdy przy kolejnej wizycie w sklepie ładnie się zachowa i poprosi nas o to, byśmy ja kupili.

Obecnie pedagogika nie pochwala stosowania kar typu klaps czy kar słownych typu: jesteś niegrzeczny, nie kocham cię- to bardzo niekorzystnie wpływa na psychikę dziecka. Dużo lepszą metodą jest wytyczenie granic i zasad. Każde przestrzeganie ich powinno być zauważane przez rodzica i nagradzane na przykład wspólną zabawą.
Jeśli jednak dziecko jest niegrzeczne, buntuje się, pozostawmy je w samotności, aby miało możliwość uspokojenia się. Kiedy przestanie płakać, porozmawiajmy na spokojnie o jego zachowaniu i dojdźmy do wspólnych wniosków. W ten sposób możemy uniknąć podobnych sytuacji.